ÇoğaLıyor UmutLarım

Bazen öyle geLiyordu ki bana; yaşam büyük bir oyun… Bazen insanLar oyun oynamak zorunda kaLıyor… Bazen öyLe geLiyordu ki, hiç bir şey gerçek değil… Büyük bir yanıLgının, beLki bir rüyanın, beLki de bir masaLın içinde yaşıyoruz….

Bazen diyordum ki alıp umutLarımı gitsem, bir yer buLsam, apayrı bir yer. İçimdeki tüm huzuru kendi içinde barındıran, korkuya ve hayata dair bir iz taşımayan, bambaşka bir yer… YıLLardır süregeLen cennet tanımLarındaki gibi…

O yer sen misin PAMUK KUZUM? O cennet sende mi sakLı? Yoksa ben nasıL bu kadar çok sevebiLirdim ki seni…

YıLLarca korktuğum, kaçtığım, utandığım, sakındığım ne varsa o kadar uzak ki sana… Sen bir masaLın kahramanı oLabiLecek kadar masum ve sıcaksın, sen bir masaLı anlatacak kadar huzurLu ve sakin…

Sen bir masaL mısın PAMUK KUZUM?

Çaba gerektirecek hiç bir şey yok senin yanındayken, üzüLmeyi gerektirecek, savaşmayı gerektirecek hiç bir şey yok… Sen yanıLgıLardan öyLe uzaksın ki, sen gerçeğin öyLe içindesin ve o kadar uzaktasın ki gerçeğin çirkinLiğinden ve sertLiğinden, Ancak bir masaL oLabiLirsin zaten…

Bazen diyordum ki, yaşamaya yetmeyecek umutLarım… ÖyLe şeyLer yaşıyordum ki, tükeniyordu gözümün önünde, eriyordum, eriyordu umutLarım… Ve ben diyordum ki, umutLarım bittiğinde öleceğim?… ÖyLesine hızLı kaybediyordum ki yaşamın içinde umutLarımı, sanıyordum ki, çok kısa sürecek bir yaşamın içindeyim… Bir keLebek gibi, kozamdan çıktığımda öLeceğim…

Benim kozam umutLarımdı. UmutLarım bittiğinde, bitecekti yaşamım…

Sen umudummusun PAMUK KUZUM?

Çünkü artık kaybetmek yerine kazanıyorum umutLarımı… Gün geçtikçe çoğaLıyor umutLarım, gün geçtikçe yaşama bağLanıyor bir yanım, gün geçtikçe uzakLaşıyor o bekLediğim son benden…

Sen yaşam mısın PAMUK KUZUM? Onun için mi çoğaLıyor yanında umutLarım….

3 Comments

  1. Hayat gerçekten bir oyun hemde büyük bir oyun. Ama kazananın olmadığı nihayi sonucun belli olduğu ve bazılarının kazandım sandığı bir oyun.
    Bir söz vardır. Hayat bir santranç oyununa benzer ama oyun bitince tüm taşlar aynı kutuya konur.
    Bu yüzden başımıza gelen şeyleri çokta önemsememek gerek. Kimi zaman herkes sıkıntılı dönemler yaşayabilir hatta çoğu zamanda yaşar önemli olan bunların üstesinden gelebilmektir. biryerde okumuştum eşekle ilgili bir hikaye vardı. anlatayım:
    Eşeğin biri bir gün kör bir kuyuya düşer. Akşama kadar inler bağırır sesini duyuramaz. Derken eşeğin sahibi yokluğunu anlayarak aramaya başlar ve eşeğinin kör kuyuda bulur.
    kuyu oldukça derin ve dardır eşekte yaralanmıştır düşmenin etkisiyle. Konu komşu tüm köylü toplanırlar ve bir çözüm ararlar ama nafile hiç kimsenin çözümü bir işe yaramaz. ve sonunda kör kuyuyu kapatmaya karar verirler
    Küreklerle başlarlar eşeği gömmeye. Eşek ise atılan toprakları silkerek üzerinden atmaya ve ayaklarının altına toplamaya başlar. bir süre sonra bakarlarki eşek dışarı çıkmış.
    yani kısacası hayat ne yaparsa yapsın bunlara göğüs germeli ve yaptıklarını yararımıza kullanmalıyız.

  2. Abraham yalnış anlamış sanırım:) Sinan aşkını ne güzelde haykırmışsın umarım umutların solmaz ve bu masal bitmez. mutluluklar dilerim ikinizede 😉

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir